De ‘niet spirituele kaart’, wanneer begrenzing wordt verward met gebrek aan bewustzijn

Binnen het werkveld van energetica, healing en transformerende persoonlijke ontwikkeling zien we soms een subtiel mechanisme ontstaan: wanneer een therapeut, coach, docent, spaceholder of andere begeleider niet bevestigt wat iemand had gehoopt te horen, kan al snel de indruk ontstaan dat diegene ‘niet spiritueel genoeg’ zou zijn.

Alsof spiritualiteit altijd samen zou moeten vallen met bevestiging. Alsof bewustzijn uitsluitend zacht en bevestigend mag zijn, maar geen ruimte zou mogen bevatten voor begrenzing, onderscheid of confronterende helderheid.

Terwijl werkelijk gedragen werk soms juist iets anders vraagt dan uitsluitend comfortabele woorden. Soms vraagt het om integriteit, duidelijke afstemming en de bereidheid om waarheid te dragen, ook wanneer die niet volledig aansluit bij verwachtingen.

Wanneer projectie de plek van duidelijkheid inneemt

In rollen waarin je werkt met energie, bewustzijn en transformatie, komen mensen vaak met verwachtingen, soms bewust en soms onbewust.

Een mogelijke hoop op bevestiging, erkenning, toelating of een validatie van een eigen proces of zelfbeeld. Wanneer er eerlijk antwoord komt dat iets nog niet passend is, dat verdere integratie nodig is, of dat er momenteel geen wederzijdse match bestaat, kan best confronterend zijn.

Maar in plaats van te onderzoeken wat er is dat schuurt, gebeurt het soms dat de ander de zogenaamde ‘niet spirituele kaart’ trekt of de onvoldoende feminine / masculine embodied kaart of de ‘niet werkend vanuit onvoorwaardelijke liefde’ kaart.

'Dan ben jij blijkbaar niet zuiver.'
'Dan werk jij niet vanuit liefde.'
'Dan ben jij niet werkelijk spiritueel.'

'Dan ben je niet oordeelloos"

Maar in werkelijkheid zegt zo’n reactie vaak meer over de moeite met afwijzing, projectie of onverwerkte verwachtingen dan over de professional zelf.

Spiritualiteit zonder begrenzing is geen belichaming

Er leeft soms een hardnekkig misverstand dat spiritualiteit betekent dat je altijd zacht moet zijn, dat je iedereen moet toelaten, dat je nooit mag confronteren of geen grenzen mag  stellen. Dat beeld is waarschijnlijk onvolledig.

Spirituele volwassenheid vraagt juist onderscheidingsvermogen, integriteit, een heldere afstemming, het vermogen om ook een ‘nee’ te kunnen dragen.

Soms is de meest zuivere respons niet openen, maar begrenzen. Niet alles bevestigen, maar gezond spiegelen.

In sommige rollen ben je niet uitsluitend aanwezig om mensen comfort te geven. Je bent er om waarheid, veiligheid en kwaliteit te bewaken, ook wanneer dat ongemakkelijk is. Dat betekent blijven voelen wat klopt, herkennen wanneer iemand nog niet passend is voor een bepaald traject, verantwoordelijkheid nemen voor het veld als geheel, niet buigen onder projectie of druk.

Dat kan best pittig zijn, we zijn allemaal mens, maar tegelijkertijd vraagt dat toch om volwassen leiderschap.

De schaduwzijde van spirituele taal

Spirituele concepten kunnen krachtig zijn, maar worden soms ook gebruikt als verdedigingsmechanisme. Bijvoorbeeld wanneer er telkens termen worden gebruikt als alles is liefde, frequentie, bewustzijn, onvoorwaardelijkheid, ongeheeld, oordelend, om gezonde grenzen ter discussie te stellen.

Dan wordt spiritualiteit geen pad van waarheid, maar een instrument om discomfort te vermijden.

Een duidelijke grens betekent niet automatisch een gebrek aan bewustzijn. Een ‘nee’ betekent niet automatisch afwijzing. En een kritische afstemming is niet hetzelfde als onspiritueel handelen. Juist binnen diep werk kan begrenzing essentieel zijn om integriteit te waarborgen.

De ‘niet spirituele kaart’ wordt soms gespeeld wanneer waarheid schuurt, wanneer iemand niet krijgt wat het ego had gehoopt of wanneer afstemming ontbreekt. Maar spiritualiteit zit niet uitsluitend in mensen geven wat ze willen horen, zien of voelen.
Het zit in iets kunnen dragen, in het vermogen om ook ongemakkelijke helderheid te belichamen. En te begrenzen waar dingen simpelweg niet kloppend voelen.